Een hotel in California

Relax’ said the night man,
‘We are programmed to receive.
You can check out any time you like,
But you can never leave!

Je kan niet vertrekken, op geen manier. Niet met lekker abitrollen, niet met een sokpoptheater, niet met blokwonder Dr. CaAL, niet met maar raak liegen, gewoon niet.

Waarom niet? Vanwege de wikihistory. Er bestaat namelijk niet zoiets als een recht op vrije kennis, een recht om democratisch tot stand gekomen wetten aan de kant te schuiven, een superioriteit van het Amerikaanse/Californische recht. Ik snap simpelweg niet hoe al die Dr.’s Ir.’s en Mr.’s zelfs maar op het idee gekomen zijn dat dat wel zo zou zijn.  Waar hebben ze het vandaan? Er is niet één internationale conventie die dit of die CC vrije licentie erkend, de juridische waarde van het geheel is gelijk aan die van een carnavalsonderscheiding. Te weten nihil.

En wat mij het meest verbaast is dat ik jullie toch wel intellectuele heren daar op zou moeten wijzen met mijn op zijn zachts gezegd vage achtergrond.  En dacht je nu heus dat je me weg blufte met brieven van juristen die van toeten noch blazen weten, of met een brief van het hoofd van een juridische afdeling van een universiteit? Met een hoop geblaat erin? Forget it!

En wat ik werkelijk het meest ongelooflijke vind is dat dit ontiegelijke knoeiwerk wat je zo de vuilnisbak in kan pleuren nog wel de Erasmusprijs heeft ontvangen uit handen van de koning! En dat Jimmy een eredoctoraat van een Nederlandse universiteit heeft ontvangen. Terwijl het merendeel op het project wat we maar niet meer zullen noemen of te stom of te autistisch is om zelfs een maar boodschappenlijstje te schrijven en godmoneju mij, die wel kan schrijven er met de hele ploeg tot aan een global ban aan toe openlijk heeft uitgetrollt! Staat allemaal in de wikihistory, ontken het maar eens. Is allemaal keurig onderbouwd door mij, zelfs in steenkool-engels.

You can never leave dat kuthotel in California, en dát is de waarheid!

Advertisements

Look at me, Leonard

Een van mijn culthelden van vroeger is toch wel Leonard Cohen. Hij doet mij terugdenken aan avonden en nachten met schaars verlichte kamers, meisjes die hun ogen zwaar met kohl hadden opgemaakt, goedkope rosé, de lucht van hash en nog veel meer.

Leonard paste goed in die tijd met zijn zwartgallige muziek en sloot ook goed aan bij ons denken. Er was geen toekomst meer, de euforie van de wederopbouw was wegebt, de koude oorlog was op of net over zijn hoogtepunt heen, de provobeweging had de onderwijssystemen in laten storten zonder dat daar een alternatief voor in de plaats was gekomen, en de Vietnamoorlog had diepe sporen in ons denken achter gelaten. En dat was eigenlijk de sfeer die er toen heerste, er was geen toekomst dus maak er maar in het heden het beste van. Zijn zwartgalligheid paste daar prima in.

Maar wat sommige niet weten is dat Cohen een hele sterke band met Griekenland heeft gehad en meer dan  tien jaar op het eiland Hydra heeft gewoond met zijn Noorse sweetheart Marianne. Hij heeft daar enkele van zijn mooiste nummers geschreven zoals So Long Marianne and Bird on a Wire. Dit laatst nummer schreef hij omdat er in die tijd elektriciteit werd aangelegd op Hydra en er draden daarvoor gespannen werden in de buurt van hun huis.

Ik vind eigenlijk de later en minder bekende nummer van Cohen zijn allerbeste songs uiteindelijk. Zoals Because Of, waarin hij beschrijft dat vooral jongere vrouwen naar mate hij ouder wordt aardiger tegen hem worden, een ervaring die ik met hem deel.

 

Maar een echt masterpiece vind ik toch wel Traveling Light, waarin hij definitief afscheid van Marianne en Hydra neemt. Hij was heel erg ziek toen hij dit nummer schreef met de hulp van zijn zoon, en vooral weemoed en ook spijt klinkt enorm door in dit nummer.

Want hij kijkt terug op zijn leven op Hydra en met haar in dit nummer. Griekenland is namelijk iets wat een deel van je wezen wordt, wat je nooit, nooit meer loslaat als je daar een langere tijd verbleven hebt. Er gaat geen dag, nee geen uur voorbij dat ik niet aan Griekenland denk. En nu met die mooie dagen ruikt het soms zoals het doet in Griekenland en dan zit ik met mijn ogen even dicht, en ben niet hier maar terug daar, in het Griekenland van jaren geleden. Net zoals Cohen dat duidelijk was toen hij dit nummer creëerde.

 

 

En in You Want It Darker neemt Leonard Cohen afscheid van het leven en van ons op zijn typische Leonard manier. Zwarter dan zwart. Hij beschrijft zijn teleurstelling in god, en maakt de balans op. Op de achtergrond zingt het koor van de synagoge van Montreal. Zijn joodse achtergond en de holocaust heeft hem namelijk nooit los gelaten, evenals het feit dat zijn familie uit de kledingbranch kwam. Want hij zag er altijd onberispelijk uit, vooral op latere leeftijd in zijn maatpakken.

Thanks for the music en rust zacht Lenard.

 

Ik eet wanneer ik honger heb, slaap als ik slaap heb. Ik heb overal schijt aan.

Zojuist in de mailbox bericht met filmpje van Vinvlugt. Deze Vinvlugt zou een sokpop van iemand anders zijn dus wie de mail gestuurd heeft daar durf ik geen uitspraken over te doen. Maar het heeft me wel aan het denken gezet.

Is Vinvlugt dan toch niet de malloot die iedereen dacht maar een man met een visie die daar recht voor durft uit te komen voor de camera? Een kerel van stavast die geen blad voor de mond neemt met een missie waar we nog veel van gaan zien? Persoonlijk heb ik geen oordeel en laat het aan de lezer. 

Zeiksnor,

Omdat ik een paar keer door het slijk gehaald ben op jullie sneue weblogje het volgende stelletje trollen. De laatste tijd zie ik steeds meer een tendens om te wijzen op de vermeende slechte sfeer op de Nederlandse Wikipedia. Ik vind dat ontzettend jammer, want deze kritiek blijft altijd hangen in een soort lithanie van “het clubje rond een aantal moderatoren heeft het hier voor het zeggen”, “sommige gebruikers worden als tweederangs behandeld” en “dit zou zo maar als PA opgevat kunnen worden”.

Blijkbaar leeft er bij een aantal mensen het idee dat het moderatoren erop uit zijn andere gebruikers het leven zuur te maken. Ik snap daar ontzettend weinig van. Kom op mensen, realiseer je dat dit een project is van weet-ik-hoe-veel mensen, en dat het onmogelijk is om al die ontelbare mensen met bijbehorende meningen voor de volle 100% tevreden te stellen. Probeer je eens wat vaker in een ander te verplaatsen, want “de waarheid” ligt altijd ergens in het midden.

Zo sta ik al jaren in het leven. Voor wie een eerlijker beeld over mij wil krijgen ik was een paar jaar geleden kort te zien op SBS6. Helaas zijn de mooiste fragmenten er uit geknipt maar wat ik daar betoog daar sta ik nog steeds 100% achter. Ook op wikipedia en of jullie dat nou leuk vinden of niet het zal me worst wezen.

Groet,
Vinvlucht

Pulp – Common People

Dank aan  de Graaf  voor de tip: deze clip bleek achteraf over de vrouw van Varoufakis te gaan, toen ze in Engeland studeerde. Zij komt uit een van de rijkste families uit Greece. Zijn indertijd rijk in textiel geworden, een industrie die volkomen verdwenen is uit Griekenland. Allemaal China tegenwoordig.

You Shall not Pass!

Hans was niet de enige die een trein wou tegenhouden. Deze figuur had duidelijk meer geluk en/of toverkracht. Een van de meer geslaagde Tolkien parodieen!

Is Wallie Smeagol???

Ja, ik heb uw discussies hier al een tijdje van een afstandje gevolgd. Er is hier natuurlijk nog veel meer mis dan op WQ. Een probleem is natuurlijk dat het hier een nog groter aantal artiklen, en een veel groter aantal deelnemers betreft. En dat de meeste deelnemers uiteindelijk toch kwantiteit boven kwaliteit waarderen. En er worden dus enorme risiko’s genomen. De rol van de mods (en ArbCom) hier is er een van brandjes blussen. En geregeld trachten ze dat te doen met olie. Bron=Whaledad Er is hier iets geks

Heb erover nagedacht. Over de Graaf, wat er toch gebeurd is met Wallie, over Tolkien en het project waar MDD zijn diploma nog zou scannen. Was Wallie in de ban van de ring? De gouden en almachtige arbitroll ring die hem digitaal aanzien gaf. Is Wallie Smeagol???

Stak Wallie verblind door een glanzende wiki carriere daarom onverwachts op meta een digitale dolk in de rug van zijn trouwe puinruimer de Graaf? Of was deze Graaf zelf de weg kwijt waardoor de digitale dolk hem bezeren kon? Kan Romaine werkelijk op drie plaatsen tegelijk een lezing geven, edits doen op projecten waar de zon niet schijnt en foto’s maken met raadselachtige meta data? Sprong Romaine na drie glazen Meloraki en een knokpartij met de Kolonel in een bar in Pireus achterop de motor bij Varoufakis? Of was het Schimmetje dat zou een hoop verklaren namelijk! Of juist ingewikkelder maken. Er is hier iets geks dat is zeker en vast. Wie het nog begrijpt mag het zeggen kijk en oordeel zelf:

Found a job yet have you, you wanker? He politely asked me

In Eilat voor het eerst koraal gezien en in een zeegel getrapt. Dan moet je snel over je voet pissen dat helpt leerden we snel van de locals. Tis mooi snorkelen daar. Mooier nog is iets verderop in de Sinai (Egypte) langs de Rode Zee kust. Dahab, Nuweiba en Sharm el Sheik zijn nu toeristen oorden. Dertig jaar geleden kwamen er backpackers en hippies en huurde je voor een paar Egyptische dollars een soort rieten hutje bij het strand.


There was a famous hangout in Eilat back in 1989, called the Peace Cafe. I wouldn’t be surprised if it still existed today because it was that much of an institution. The Peace Cafe was so much more than a cafe. It was a place for people to gather in the search for work. The unemployed folks of Eilat would hang out in the Peace Cafe from morning till night, drinking beers, eating snacks, playing pool, and watching movies, while they all had one eye on the door to see who came in with job offers. I guess you could refer to the Peace Cafe as an informal job centre.

peacecafe1

http://mittonini.blogspot.nl/2014/01/the-israeli-fawlty-towers-chapter-3.html