België – Nederland 1-1, goed te drinken dat Maes bier

15397224178002941015965992149437.jpgGoed te drinken dat Maes bier. Standaard formaat voor een glas bier in Wallonië is een Trente-trois (33 CL). 2 euro 40 kost dat hier. Kzag in Antwerpen een keer een café dat naast de vingt-cinq (25cl), de Trente-trois en de demi-litre (50cl) ook het Hollands glas (22 cl) op de kaart had staan.

Cafe de Paris in Charleroi is een bekend café omdat het de hele nacht openblijft. De clientèle laat zich raden. Het café is te vinden pal tegenover Gare Sud. Brug over de Sambre nemen en je bent er. 

Diam’s – Dans mes rêves – Vieilles Charrues 2006

Spinvis – Voor ik Vergeet

DE ELITE ZWIJGT

11449

http://pedrovanlooij.eu

Later meer hierover …

Zwaluwen. — MaasBergen

Een oud gezegde “Een zwaluw maakt geen zomer”. Toen wij vertrokken naar de Brionnais kregen wij de indruk dat dit oude gezegde zeker van toepassing was op het weer in de Brionnais. Toen wij er aan kwamen bleek echter dat het zeker niet zo was dat er maar 1 zwaluw was maar dat het er […]

via Zwaluwen. — MaasBergen

Trekdrop

Gisteren was ik vlak voor sluitingstijd bij de Makro in Den Bosch om nog even 15 doosjes Haribo trekdrop in te slaan. Zo’n doos eet ik in een week leeg dus ik kan weer even vooruit nu. In Belgie zijn ze peperduur of niet verkrijgbaar.

De kassa ging bijna sluiten voor me stond een nogal forse vrouw met een enorme lading inkopen die ze uit haar karretje op de band aan het zetten was. Een klein wit prijs stickertje trok mijn aandacht. Het zat precies midden op haar imposante achterwerk en stak goed af op de zwarte legging die ze droeg.
577971
Ik twijfelde zal ik iets zeggen. Er zit een prijs stickertje op uw achterste mevrouw hoorde ik mezelf opeens zeggen. De vrouw keek om, voelde maar kon niks vinden en ik zei “”Die jongeman wil het er vast wel afhalen”” doelend op de kassamedewerker met wie ze net aan het afrekenen was. Deze was de beroertste niet, haalde het prijsje er af en liet het de vrouw zien.

Kon het helaas niet laten: vijftien cent een koopje zei ik tegen de kassamedewerker. Daar doe ik geen uitspraken over antwoordde hij met een grote grijns op zijn smoel. Die 15 cent was de prijs op het stickertje kon ik nog net lezen. De vrouw liep enigszins rood aan, ik rekende snel de trekdrop af en moest toen tussen al haar inkopen de doosjes drop van de band afhalen. Beetje ongemakkelijk. Dag zei ik tegen de vrouw toen ik wegliep kreeg nog wel vriendelijk antwoord:)

Advertorial: Aanslag bouwleges regelmatig onjuist

Bij het aanvragen van een omgevingsvergunning komen bouwleges vaak om de hoek kijken. De hoogte van de aanslag kan per gemeente flink verschillen. Volgens Rob Verheijen (minderleges.nl) zijn 20% tot 30% van de opgelegde aanslagen onjuist.


In gesprek met Wouter Baan gaat Verheijen dieper op de materie in.

rob verheijen
Advertentie: Hulp of advies nodig bij bezwaar maken of kwijtschelding? Bel Rob Verheijen van http://minderleges.nl/ ma – vr 08:30 – 17:30 uur tel 026-3020020 of mobiel 06-18984071.

Vrolijk Pasen!

Pasen is dit jaar zoals het hoort, koud en verregend, ik herinner me niet anders. En een echt feest was het nooit, het was zeker geen kerst. Al was het maar dat er thuis geen kerstboom stond en er geen veel te zware Christmas pudding geserveerd werd. Nee, Pasen was de Matheus Passion. En eigenlijk zelfs dat niet eens, nee, het hoogtepunt van de paastijd was als op Goede Vrijdag Erbarme dich, mein Gott uit luidspreker van de radio schalde. Dát was Pasen, en niet die tafel gedekt met een paar kuikentjes en oma die net iets te veel gedronken had. Gespuugd werd er niet in de drank, want zonder mijn familie achteraf als een stel alcoholisten neer te willen zetten lustte ze er allemaal wel één. Maar ik heb nooit iemand van mijn familie echt dronken gezien, behalve mijzelf. Maar soms wel licht aangeschoten. Want de houten kratjes met de flessen werden, vol ontzag voor de hoge heren elke week bij mijnheer de professor thuisbezorgd door de plaatselijk slijterij Strietman. Die man moet achteraf gezien geweldige zaken hebben gedaan met al die professoren en notabelen in de wijk waar wij toen woonde, het sjieke Kerkebosch.

Maar terug naar Pasen of beter gezegd Goede Vrijdag. Plechtig werd dan de bakelieten radio opgesteld centraal in de huiskamer, want er mocht werkelijk niets van de jaarlijkse traditie gemist worden en wij moesten luisteren.  Wel mochten we een spelletje spelen, maar als het jaarlijkse Erbarme dich uit de luidspreker schalde waren wij allemaal een en al oor. Mijn ouders lazen dan elk jaar weer de tekst mee uit het oude tekstboek wat wij thuis hadden, waar mijn oma nog de coupures van Mengelberg in geschreven had.

Je zou toch denken dat mijn ouders die teksten uit hun hoofd kende na al die jaren maar nee. Mijn oma had immers voor de oorlog onbeperkt toegang gehad tot het concertgebouw, dat had iets van doen met een scharrel die ze ooit had gehad met een cellist. Mijn moeder heeft daarna haar leven lang een hekel aan celloconcerten gehad vanwege de vele celloconcerten die ze als kind als een soort chaperone verplicht had moeten uitzitten.

Later werd de oude radio vervangen door een groot, luxe exemplaar van het merk Philips waardoor beleving van Erbarme Dich nog intenser werd. Temeer omdat het om een FM ontvanger ging die het hoog en laag veel mooier weergaf. Het was een fraai en redelijk kolossaal meubel. Maar toen kwam het grote moment, de Matheus Passion zou stereo uitgezonden worden dat jaar, het ene kanaal over Hilversum  1 en het andere over Hilversum 2 zoals dat toen nog heette.

Vol verwachting zaten wij op het puntje van de stoel voor de radiotoestellen, het nieuwe, toch wel imposante apparaat  links op de ene zender, en het oude exemplaar wat normaal op de slaapkamer van mijn ouders stond op de andere zender rechts. Vol verwachting zaten we allen op het jaarlijkse Erbarme Dich te wachten. Alsof je er zelf bij bent in het concertgebouw, zuchte mijn moeder ontroerd toen het zo ver was en ook wij waren diep onder de indruk.

Ik zelf heb wel eens een Matheus uitgezeten in het concertgebouw in mijn hippietijd, we gingen toen vaak naar Amsterdam want daar was het toch te doen. Paradiso, de Dam waar je op ging zitten, de kroegen. Ik vond en vind die lange zit niet helemaal voor herhaling vatbaar, maar er gaat nog steeds geen jaar voorbij dat ik Erbarme dich niet draai op Goede Vrijdag.

De laatste jaren is dat de Mengelberg uitvoering uit 1939, een tijdje geleden heruitgebracht door het NRC. Want dat is toch het ware. Erbarme Dich prachtig gezongen door Jo Vincent met het boekwerk met de aantekeningen van Mengelberg erbij wat ik nog heb om mee te lezen, en dan kan mijn Pasen niet meer stuk.

Vrolijk pasen allemaal, en niet te veel zuipen Kolonel!

 

 

Advertorial: Bram Ladage – Echte Patat, Echt Lekker!

Ter gelegenheid van 50 jaar Bram Ladage ontvangt u tegen inlevering van dit artikeltje (uitprinten) deze week gratis een overheerlijke ambachtelijke Bram friet met mayonaise. Maximaal 1 per persoon. Meer informatie over deze aktie vindt u op http://ladage.nl/